Pitstop | Onderdeel 1 van 5: wandelen | The Volcano
1552
post-template-default,single,single-post,postid-1552,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-11.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2.1,vc_responsive

Pitstop | Onderdeel 1 van 5: wandelen

Op het hoogste punt van de Tankenberg staat de theekoepel.

Pitstop | Onderdeel 1 van 5: wandelen

In dit vijfluik schrijf ik over 5 onderdelen van het concept de Pitstop dat plaatsvindt van 12-18 mei op Ibiza. De onderdelen zijn wandelen, schrijven, trainingsopdrachten, mediteren en koken. Dit concept bestaat uit letterlijk een pitstop nemen voor jezelf en dat je de tijd neemt om naar je innerlijke stem te luisteren. Van daaruit weet je wat je talenten zijn en komen er concrete actiepunten waardoor je zaken kunt veranderen. Hierdoor kun je een betere balans in je leven creëren voor jezelf en doen waar je goed in bent. In deze blog gaat het over het onderdeel wandelen.

 

Tankenberg

Na een weekend in Amsterdam bij vrienden te zijn geweest voor een verjaardagsborrel, heb ik de trein gepakt naar Oldenzaal naar mijn ouderlijk huis. Daar ben ik bij mijn ouders blijven slapen. Het is altijd gezellig bijkletsen met een goede kop thee en we wisselen de laatste nieuwtjes uit. De dag erna ben ik vroeg opgestaan en gaan wandelen over de Tankenberg. Dat is vooral ‘s ochtends super mooi als ik langs de Mariakapel loop met de zon die door de bomen schijnt en de geluiden van de vogels die al wat langer wakker zijn. Nu het winter is hoor ik het gekraak van de bevroren takken en bladeren onder mijn voeten. Juist als ik het wat drukker heb met allerlei zaken, geeft een wandeling in de natuur weer de nodige balans. Hoe komt het dat dit zo goed werkt? En hoe komt het dat wandelen een belangrijk onderdeel van de Pitstop is? In deze blog geef ik antwoord op deze vragen.

Op het hoogste punt van de Tankenberg staat de theekoepel.

 

Tafeltennis

Sinds een paar jaar weet ik dat ik ADHD heb. Nu houd ik niet van stickertjes plakken en mensen in hokjes zetten. Echter is dit er wel een die bij mij een hoop zaken heeft verklaard. En bij mijn omgeving, maar dat is een ander verhaal :-).  Een ervan is dat ik een erg druk hoofd heb. Mijn filter op prikkels en geluiden werkt niet zoals het bij de ‘gemiddelde’ mens werkt. Alle signalen komen even hard binnen; van het geluid van een auto tot aan een sok die niet goed aan mijn voet zit. Op een verjaardag of een feestje hoor ik alle gesprekken die om mij heen gevoerd worden. Alle prikkels komen één op één mijn bovenkamer binnen. Mijn hoofd is vaak erg druk: ik leg dit vaak uit alsof ik tien tot vijftien pingpongballen in mijn hoofd heb. Elke pingpongbal staat voor een gedachte. En het liefst spelen ze de hele dag tafeltennis daar. En als er dan extra prikkels binnenkomen, zoals een opmerking van iemand, mijn vrouw die wat vraagt of wat anders, dan kun je alles exponentieel vermenigvuldigen. Met soms als resultaat dat ik als een vulkaan ontplof ;-). Ik houd van sporten, maar af en toe een time out is ook erg fijn. Hoe doe ik dat dan, een time out nemen?

Zonsopkomst op de Tankenberg dichtbij Oldenzaal.

 

Time-out

Inmiddels ben ik er door schade en schande achter gekomen dat er verschillende manieren zijn om tot rust en weer in balans te komen. Voor mij is dat mediteren, afwisselend zwemmen en hardlopen, klussen, koken én wandelen in de natuur. Alle activiteiten hebben gemeen dat ze mij uit mijn hoofd halen en mijn aandacht naar het moment brengen. Bij sporten moet ik bijvoorbeeld letten op de technische uitvoering van een beweging. Ik sport bij Jaap’s Gym en daar wordt er zeer technisch getraind en deze manier brengt mijn aandacht naar de uitvoering van de beweging. Daardoor heb ik dan geen tijd om na te denken. Dan is mijn aandacht bij de beweging en niet in mijn drukke hoofd.

Pitstop nemen op een houten bankje.

En bij koken ben ik bijvoorbeeld gefocust op het snijden van groente en het in de juiste hoeveelheid zaken toevoegen aan een maaltijd. Zo ook bij het wandelen in de natuur. Als ik start met wandelen heb ik vaak nog een druk hoofd met veel gedachten. Juist omdat ik alleen ben, geeft dat al de nodige rust. Zo word ik niet afgeleid door externe en sociale prikkels. Na een tijdje wandelen merk ik vaak dat mijn hoofd vanzelf rustiger wordt en ik meer van de natuur aan het genieten ben. Een kwartiertje later geniet ik dan steeds meer van de natuur en rust. Vanochtend stond ik bijvoorbeeld 5 minuten stil bij een specht die op 10 meter hoogte aan het lawaaipapegaaien was (is dit eigenlijk een echt woord?). Heerlijk. En na een half uur kwam ik opgeladen terug vol energie. Shinrin-Yoku noemen ze dit in Japan.

Op deze plaats kun je letterlijk even stilstaan en zitten

 

Pitstop

Bij de Pitstop van 22-24 februari is het wandelen in je eentje in het Buurserzand daarom een belangrijk onderdeel van het programma. Je neemt een time-out en een moment voor jezelf. In de volgende blog kom ik hier verder op terug. Dat is blog nummer 2 van 5 en deze gaat over schrijven. Na het wandelen kun je al je ervaringen verwerken door ze op te schrijven.    

 

2 Reactie's
  • Anna Brune
    Geplaatst op 22:38h, 24 januari Beantwoorden

    Zeer herkenbaar Sander; de natuur brengt rust in m’n hoofd, ontspanning in m’n lichaam en geest, bezinning én antwoorden……
    Is met je hond het bos in gaan ook ‘in je eentje’ wandelen….??? Ik meld me graag aan voor de pitstop van 22-24 februari! Tijd voor
    vernieuwing….

    • Sander
      Geplaatst op 23:01h, 24 januari Beantwoorden

      Hi Anna, dank voor je reactie. En wandelen met de hund.. tsja dat kan van twee kanten werken. Schat ik zo in naar mijn mening. :-). Ik neem persoonijk contact met jou op voor je aanmelding. Super gaaf dat je meegaat! Groet, Sander

Geef een reactie